عاشقانت نخواهند ماند يکی يکی می روند محو می شوند هر بوسه که بر يکی میزنی شليکی به ديگری ست يک به يک خواهند رفت تنها يکی خواهد ماند که از همه قوی تر است يکي که مدام دور و برت پرسه می زند من ؟ نه آخرين شليک ات کار مرا نيز ساخته است تنها يکی خواهد ماند که از من قوی تر است رو به رويت خواهد نشست به چش

ﺁﺭﺯﻭ ﮐﻦ ﺁﻥ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻗﺸﻨﮓ ﺑﯿﻔﺘﺪ

ﺭﺅﯾﺎ ﺑﺒﺎﺭﺩ

ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺑﺮﻗﺼﻨﺪ

ﻗﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ

ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺎﺷﺪ

ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻨﺪﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺎ

ﻣﺎ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﯾﻢ...

شاعر: سید علی صالحی

1)
چشم که باز می کنی
آمار ستاره ها
بالا می رود
شبهای کویر
از پلک زدنت آغاز می شوند

.................................
2-
خدا را چه دیدی
شاید همین خیابان
ما را به هم برساند
...........

3-
تو پنجره ای بسته
من اتاق تاریکی
پشت همین پنجره
بیرون از اینجا
فصلها
در گذرند

ارسالی دوست نازنین ما : خانم آرزو نوری

ممنونم.

بیشتر بخونید از ایشان در وبلاگ:

نمی دانم بخندم یا گریه کنم؟

زنی نذر کرده تا سگش را پیدا کند

چه بسا درد او

بزرگ تر از درد من باشد

که در پی پیدا کردن خودم هستم

می نشینم گوشه ای از این دارالهدایه

هزار آینه در من خیره می شوند

سری می چرخانم

هزار سودا در آینه ها تکان می خورند

شاعر: مجید سعدآبادی

بچه که بودم

تو برای من

بادکنک بودی

و بعد

گل سرخی زیبا

در گلدان خانه

سرانجام تو کلمه

و من شاعر شدم

می دانم

فردا

تو قطاری مهربان خواهی شد

و مرا از اینجا خواهی برد...

شاعر: رسول يونان

کاش من و تو

دو جلد از یک رمان عاشقانه بودیم

تنگ در آغوش هم

خوابیده در قفسههای کتابخانهای روستایی

گاهی تو را

گاهی مرا

تنها به سبب

تشدید دلتنگیهایمان

به امانت میبردند.

شاعر: عباس معروفی